- door Marc Schechtl

Het is februari 2017, ruim drie maanden na het faillissement van Floww Health Technology. Er zijn nog momenten dat ik met verbazing en verwondering terugkijk op een van de meest intensieve periodes uit mijn leven. Vooral het grote wantrouwen dat is ontstaan na een paar minuten televisie verbaast en doet soms nog wel pijn. Het verschil tussen het door Radar geschetste beeld en hoe wij daadwerkelijk bezig waren is enorm groot…

Donderdag 22 september was ik in alle rust een memo aan het schrijven over hoe we met Floww meer voor paarden kunnen doen. We werken al jaren met springruiter Julian Kraaij, die heel positieve evaringen heeft met Floww, zowel persoonlijk als met zijn paarden. “Marc, jij hebt geen idee hoeveel effect Floww heeft op paarden”, zei Julian kort daarvoor nog.
Ik was net begonnen toen ik een belletje kreeg van Madeleine, verantwoordelijk voor communicatie en PR. Het tv-programma Radar had een reportage gemaakt die niet erg positief uitviel. Als we wilden konden we in de uitzending reageren. Die uitzending was op maandag 26 september en dat was ook het eerste moment dat er iets van overleg was met de redactie van het programma. Het stond al vast hoe ze het onderwerp zouden brengen; voor ik er goed en wel erg in had werden we weggezet als oplichters en mocht ik in vijf minuten uitleggen hoe het echt zat.

Achteraf gezien hadden we het misschien anders moeten doen. Misschien was het naïef om te denken dat er een normaal, open gesprek zou komen waarin ik voldoende gelegenheid zou krijgen om bijvoorbeeld te vertellen over het onderzoek naar de effecten van Floww op de bloedcirculatie. Want wat Floww met mensen doet is voor ons het allerbelangrijkste. In plaats daarvan ging het in de uitzending vooral over wat er in zit en de techniek van de producten. Ook dat is belangrijk, dat besef ik wel, maar als zoveel duizenden mensen positieve effecten ervaren, zoals rust en vitaliteit, wil je eerst en vooral weten hoe dát proces precies in z’n werk gaat. Althans ik. En daarom hebben we in de laatste jaren veel geld geïnvesteerd om erachter te komen op welke wijze we deze effecten zichtbaar kunnen maken.

Direct na de uitzending ontmoetten we meer begrip en hebben we nog een wijntje met elkaar gedronken. Ik kreeg de indruk dat de programmamakers zich ongemakkelijk voelden. Zij zeiden zelf “er zitten oprechte mensen tegenover ons” en dat strookte niet met het beeld dat in de uitzending werd opgeroepen. “Iedereen die wij van Floww hebben gesproken is heel gedreven”, zei de een. “Het komt vast goed,” zei een ander. Maar helaas, het liep anders. De gevolgen waren desastreus. Maar de eerste weken had ik nauwelijks tijd om daar bij stil te staan; de gebeurtenissen volgden elkaar heel snel op. Ik zette alles op alles om de zaak te redden. Tevergeefs. Voor ik het wist zat ik oog in oog met de curator.

Inmiddels zijn we weer onderweg. Met een nieuwe BV, die met de vertrouwde naam Floww naar buiten zal treden. De uitzending was een mokerslag die ik niet zag aankomen. In de periode daarna leek het even dat iedereen het in het programma geschetste beeld geloofde, maar gaandeweg bleken steeds meer mensen ons nog steeds voor de volle honderd procent te steunen. Zo’n faillissement dupeert veel mensen; het is een aaneenschakeling van kleine en grote persoonlijke drama’s. Als dan juist mensen die zelf schade lijden jou een hart onder de riem steken, raakt je dat soms diep en geeft dat je kracht op momenten dat je er doorheen zit. Net als de vele tientallen telefoontjes, e-mails en brieven van klanten. Voor die mensen en voor die vele, vele anderen die baat hebben bij onze producten, zetten we onze missie voort. En zullen we blijven streven van iedereen gezond en vitaal kan blijven met de straling om zich heen. Zowel mensen, dieren als de natuur.

We zijn gevallen, maar gelukkig ook weer opgestaan!